مطابق ماده ٢٤٢قانون آيين دادرسي كيفري حداكثر مدت بازداشت متهم ناشي از صدور قرار بازداشت موقت و
ساير قرارهاي منجر به بازداشت متهم نبايد از حداقل مجازات حبس تجاوز نمايد .حال مستدعيست
نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۲/۲۱۴ مورخ ۱۴۰۲/۰۴/۲۷
مرجع: اداره کل حقوقی قوه قضاییه ـ دكتر احمد محمدي باردئي
استعلام
پاسخ
فرماييد:
آيا چنانچه مجازات حبس توأم با ساير مجازاتهاي تخييري يا غير تخييري باشد ،يا چنانچه حبس توأم با ديه و يا
رد مال باشد ،مقررات ماده مذكور جاري ميباشد؟
ﭘﺎسﺦ:
-١با عنايت به اينكه ،تنها مﻼك محاسبه حداكثر مدت بازداشت متهم در اجراي ماده ٢٤٢قانون آيين دادرسي
كيفري مصوب ،١٣٩٢حداقل حبس مقرر در قانون براي آن جرم تعيين شده است ،در هر مورد كه جرم انتسابي به
متهم داراي مجازات حداقل حبس باشد ،اعم از اينكه حبس مذكور توأم با ساير مجازاتها به نحو تخييري يا غير
تخييري و يا همراه با ديه باشد ،حداقل مجازات حبس مقرر در قانون براي جرم منظور در مدت بازداشت متهم
ميبايد مورد رعايت قرار گيرد.
-٢ر د مال مجازات نيست و در جرايمي كه عﻼوه بر الزام محكوم به رد مال ،مجازات قانوني جرم ،حبس باشد،
مﻼك محاسبه حداكثر مدت بازداشت متهم ،حداقل حبس مقرر در قانون براي آن جرم است و بازداشت متهم مازاد
بر آن فاقد مجوز قانوني است.
دكتر احمد محمدي باردئي
اداره کل حقوقی قوه قضاییه