نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۲/۲۵۵ مورخ ۱۴۰۲/۰۴/۳۱

شركت در منازعه موضوع ماده ٦١٥قانون مجازات اسﻼمي )تعزيرات( مصوب ،١٣٧٥وقتي تحقق مييابد كه
عدهاي همزمان و در يك مكان با هم مشغول منازعه باشند و نزاع آنها منجر به يكي از نتايج مندرج در بندهاي
ذيل اين ماده شود؛ صرفنظر از اينكه معلوم باشد يا نباشد كه نتيجه حاصله مستند به رفتار كداميك از
شركتكنندگان در منازعه است و در صورتي كه نزاع جمعي منتهي به قتل شود ،اتهام هريك از افراد شركتكننده
در منازعه» ،مشاركت در نزاع جمعي منتهي به قتل« است و مجازات نيز بر اساس بند يك ماده پيشگفته تعيين
ميشود و چنانچه احراز شود يكي از افراد شركتكننده در منازعه عﻼوه بر شركت در نزاع جمعي ،نسبت به فرد
معيني اقدام به ضرب و جرح )مانند ضرب و جرح با چاقو( نموده است و اين اقدام منجر به قتل شده است ،در
اينصورت اين فرد مرتكب دو رفتار مجرمانه شده است؛ يكي »مشاركت در منازعه منتهي به قتل« و ديگري
»قتل عمدي«؛ چون عناصر مادي و معنوي و قانوني اين دو رفتار مجزا از يكديگر ميباشند و به همين علت در
تبصره ٢ماده ٦١٥قانون فوقالذكر به صراحت آمده است كه »مجازاتهاي فوق مانع اجراي مقررات قصاص يا
ديه حسب مورد نخواهد بود«.