نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۱۰۰ مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۲۸

با توجه به ماده 1168قانون مدني ،نگاهداري اطفال حق و تكليف والدين است و آنان ميتوانند صرف نظر از سن
فرزند مشترك ،با توافق ،انجام حضانت را به يكديگر محول نمايند؛ چنانچه يكي از والدين حق حضانت خود را تا
مدتي به ديگري واگذار كند ،اين توافق وفق ماده 10قانون مدني لازمالوفاست و تا سپري شدن مدت تعيين شده،
هيچيك از طرفين بدون رضايت ديگري حق رجوع ندارد؛ هر چند وفق ماده 41قانون حمايت خانواده مصوب
1٣٩1دادگاه مي تواند در صورتي كه توافقات طرفين درباره حضانت كودك را مخالف با مصلحت كودك بداند ،اين
توافقات را ناديده بگيرد و با رعايت مصلحت كودك تصميم مقتضي ات خاذ كند؛ بنابراين ،زوج بدون رضايت زوجه؛
آنگونه كه در فرض سؤال آمده است ،نمي تواند از توافق قبلي خود بر واگذاري امر حضانت فرزند مشترك به مادر
عدول كند و اين امر ،منشاء اثر نيست.