نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۲۰۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۱۵

از ماده 480قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392چنين مستفاد است كه رسيدگي دادگاه همعرض
صادركننده حكم قطعي ،پس از تجويز اعاده دادرسي از سوي ديوان عالي كشور ،رسيدگي ماهوي است و اين
دادرسي از دادرسي اوليه مستقل است و دادگاه مذكور در رسيدگي عليالاصول تابع عمومات مذكور در قانون
آيين دادرسي كيفري مصوب 1392است؛ بر اين اساس ،در فرض سؤال كه ديوان عالي كشور در اجراي قسمت
اخير بند »چ« ماده 474قانون آيين دادرسي كيفري ،اعاده دادرسي را تجويز و رسيدگي مجدد را به دادگاه
همعرض دادگاه صادركننده حكم قطعي ارجاع داده است و اين دادگاه در مقام اصلاح مجازات و صدور حكم به
حداقل مجازات قانوني است؛ با عنايت به ماده پيش گفته ،دادگاه )هم عرض صادركننده حكم قطعي( در صورت
نقض يا اصلاح حكم مورد اعاده دادرسي ،عليالاصول جز در مورد ماده 458قانون يادشده )منع تشديد مجازات(
محدوديتي ندارد و اعمال نهاد ارفاقي تخفيف مجازات موضوع ماده 37قانون مجازات اسلامي مصوب ،1392
در صورت اقتضاء و در حدود قانون بلامانع است.