نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۲۱۳ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۲۹

اولاً ،از مواد 224و 230قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392و رأي وحدت رويه شماره 657مورخ
14/12/1380هيأت عمومي ديوان عالي كشور ،چنين مستفاد است كه اخذ وجه الكفاله و ضبط وثيقه ضمانت
اجراي »تخلف از حضور متهم« و حاضر كردن وي توسط كفيل و وثيقهگذار نزد مرجع قضايي است؛ بر اين
اساس ،در صورت اخطار به كفيل يا وثيقه گذار مبني بر معرفي محكوم ظرف يك ماه از تاريخ ابلاغ اخطاريه و
عدم معرفي ،بدون عذر موجه و تحقق تخلف ،اجراي بعدي حكم ،مانع اعمال ضمانت اجراي تخلف از اجراي
تعهد كفيل و يا وثيقهگذار نيست.
ثانياً ،در صورت اجراي حكم پيش از سپري شدن مهلت يك ماه موضوع اخطاريه تحويل متهم يا محكومعليه،
مستفاد از ماده 230قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392و ديگر مواد مربوط اين است كه به سبب عدم
استقرار قطعي مسؤوليت كفيل يا وثيقه گذار و به عبارتي »عدم تحقق تخلف« ،صدور دستور ضبط و ثيقه يا اخذ
وجهالكفاله سالبه به انتفاء موضوع است.