نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۲۶۰ مورخ ۱۴۰۴/۱۲/۰۴

اولاً ،به موجب ماده 33آييننامه ترتيب اقدامات سازشي در شوراهاي حل اختلاف مصوب 1403/5/21رئيس
محترم قوه قضاييه ،در پروندههاي كيفري كه از سوي دادگاه صلح يا ساير مراجع قضايي به منظور صلح و سازش
به شورا ارجاع ميشود ،شورا در مهلت قانوني فرايند صلح و سازش را انجام ميدهد .در صورت حصول سازش
يا اعلام گذشت شاكي ،مراتب در صورتمجلس درج و به مرجع قضايي مربوط اعلام ميشود؛ بنابراين در فرض
سؤال ،شوراي حل اختلاف بايد مطابق ماده 33يادشده اقدام كند و صدور گزارش اصلاحي به وسيله شوراهاي
حل اختلاف در پروندههاي كيفري ارجاعي به آن مرجع ،منتفي است.
ثانياٌ ،چنانچه در پرونده هاي حقوقي در جريان رسيدگي تقاضاي صلح و سازش شده باشد و دادگاه در اجراي
ماده 19آييننامه ترتيب اقدامات سازشي در شوراهاي حل اختلاف مصوب 1403/5/21رئيس محترم قوه
قضاييه ،موضوع را به شوراي حل اختلاف ارجاع كند ،وفق ذيل همين ماده »گزارش اصلاحي تنظيم شده توسط
شورا حسب مورد به دادگاه ارجاعكننده ارسال و در صورت تأييد آن توسط همان دادگاه مطابق قانون اقدام
ميشود« و در صورتي كه بدون تقاضاي صلح و سازش) ،با اﻃمينان از عدم مخالفت ﻃرفين پرونده( ،موضوع در
اجراي ماده 15قانون شوراهاي حل اختلاف مصوب 1402براي صلح و سازش به شوراي حل اختلاف ارجاع
شود ،به نظر ميرسد با توجه به ذيل ماده 20قانون يادشده كه مقرر ميدارد» :در موارد موضوع ماده 15اين
قانون نتيجه به همراه تصويري از گزارش اصلاحي به مرجع قضايي ارسال ميشود تا مرجع مزبور نسبت به
مختومه كردن پرونده با دستور اداري اقدام كند« و با لحاظ مفاد ماده 26همين قانون ،از آنجا كه گزارش اصلاحي

به وسيله شوراي حل اختلاف صادر ميشود و به تأييد قاضي دادگاه صلح ميرسد ،دادگاه صلح مرجعي است
كه گزارش اصلاحي با تأييد آن اعتبار تام مييابد و مطابق عمومات ،اجراي گزارش اصلاحي بر عهده همين
مرجع )دادگاه صلح( است.