وفق ماده 296قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392شعب دادگاه كيفري يك داراي رئيس و دو مستشار
است كه با حضور دو عضو نيز رسميت مييابد و در صورت عدم حضور رئيس ،رياست دادگاه به عهده عضو
مستشاري است كه سابقه قضايي بيشتري دارد؛ به موجب تبصره 2همين ماده ،دادرس عليالبدل حسب مورد
ميتواند به جاي رئيس يا مستشار انجام وظيفه كند .همچنين با انتخاب رئيس كل دادگستري استان ،عضويت
مستشاران دادگاههاي تجديدنظر در دادگاه كيفري يك و دادگاه انقلاب در مواردي كه با تعدد قاضي رسيدگي
مي كند بلامانع است .در خصوص مقرره فوق ،به نظر ميرسد هر چند حضور مستشاران؛ اعم از مستشار داراي
سابقه خدمت بيشتر يا كمتر در جلسات رسيدگي دادگاه الزامي است؛ اما اداره جلسه فقط با رئيس شعبه و در
غياب وي با مستشار ارشد است و مستشار با سابقه كمتر ،علاوه بر عدم تكليف ،حق رياست و اداره جلسه را
ندارد .همچنين وفق ماده 389قانون يادشده قانون پس از اتمام مهلت اعم از آنكه ايراد و اعتراضي واصل شده
يا نشده باشد ،مدير دفتر ،پرونده را به دادگاه ارسال ميكند .رئيس دادگاه ،پرونده را شخصاً بررسي و گزارش
جامع آن را تنظيم و يا به نوبت به يكي از اعضاي دادگاه ارجاع ميكند .عضو مذكور حداكثر ظرف 10روز،
گزارش مبسوط راجع به اتهام و ادله و جريان پرونده را تهيه و تقديم رئيس ميكند.
از اين حكم قانوني چنين مستفاد است كه تهيه گزارش پرونده براي تشكيل جلسه مقدماتي دادگاه ضروري است
و اين گزارش توسط رئيس دادگاه تهيه ميشود و فقط در صورت ارجاع پرونده به يكي از مستشاران؛ اعم از
ارشد يا داراي سابقه كمتر براي تهيه گزارش مهلت قانوني تعيين شده است؛ در غير اين صورت ،تكليفي متوجه
مستشاران نيست .همچنين وفق ماده 395قانون يادشده ،در دادگاه كيفري يك و نيز در تمام مواردي كه رسيدگي
مرجع قضايي با قضات متعدد پيشبيني شده باشد ،رأي اكثريت تمام اعضاء ملاك است .نظر اقليت بايد به طور
مستدل در پرونده درج شود .در صورتي كه نظر اكثريت به شرح فوق حاصل نشود ،يك عضو مستشار ديگر
توسط مقام ارجاع اضافه ميشود .از اين حكم چنين مستفاد است كه مستشاران و رئيس دادگاه در امر مشورت
و اظهار نظر؛ اعم از موافق يا مخالف از حق برابر برخوردارند و در صورت مخالف بودن هر يك آنها؛ اعم از
رئيس يا مستشاران بايد نظر مخالف خود را به صورت مستدل مكتوب و در پرونده درج كنند .در ماده 397
قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392نيز پيشبيني شده است كه قضات دادگاه كيفري يك ميتوانند با اجازه
رئيس دادگاه از طرفين و وكلاي آنان ،شهود ،اهل خبره و دادستان پرسش كنند .از نص اين ماده چنين برداشت
ميشود كه هرچند حضور مستشاران در جلسه رسيدگي الزامي است؛ اما مستشاران دادگاه كيفري يك؛ اعم از
مستشاري كه داراي سابقه بيشتر و يا سابقه كمتر است ،در صورت عدم اجازه رئيس دادگاه حتي اجازه مطرح
كردن پرسشهايي را كه ضروري ميداند ،ندارد.
توضيح آنكه به موجب ماده ) 404اصلاحي (1394قانون يادشده ،اعضاي دادگاه پس از اعلام ختم رسيدگي با
استعانت از خداوند متعال ،تكيه بر شرف و وجدان و با توجه به محتويات پرونده ،مشاوره مينمايند و در همان
جلسه و در صورت عدم امكان ،در اولين فرصت و حداكثر ظرف مدت يك هفته مبادرت به صدور رأي ميكنند.
در صورتي كه بين اعضاي د ادگاه اتفاق نظر حاصل نشود ،رأي اكثريت معتبر است .انشاي رأي به عهده رئيس
دادگاه است؛ از حكم اين ماده چنين مستفاد است كه مستشاران در صورت حضور رئيس دادگاه فقط تكليف
حضور در جلسه دادگاه ،مشاوره و اعلام نظر موافق و امضاء پيش نويس و رأي صادره و يا مخالفت و مكتوب
كردن نظريه و استدلال خود را دارند و در صورتيكه رئيس دادگاه غايب باشد و يا آنكه جزء اقليت باشد ،وظايف
وي به عهده مستشار با سابقه بيشتر و به اصطلاح ارشد است و در هر صورت ،مستشاري كه داري سابقه كمتر
است ،نه تنها تكليفي ندارد؛ بلكه بدون اجازه رئيس دادگاه ،اجازه اداره و رياست جلسه رسيدگي ،سؤال از
اصحاب پرونده و وكلا و شهود و تهيه پيشنويس يا انشاء رأي را ندارد .نتيجه آنكه ،از مواد قانوني فوقالذكر
ميتوان اين نتيجه را حاصل دانست كه تكليف اختصاصي مستشار با سابقه كمتر ،صرفاً محدود به انجام وظايف
قانوني محوله؛ مشتمل بر مشاركت فعال و حضور در جلسات رسيدگي و در صورت اجازه رئيس ،سؤال و انجام
تحقيقات؛ شركت در جلسات شعب ديگر براي رسميت پيدا كردن جلسه شعبه پس از درخواست شعبه و تعيين
به عنوان مستشار و ارجاع توسط سرپرست يا معاون ارجاع دادگاههاي كيفري يك؛ مشاوره و اظهار نظر حقوقي
و مكتوب كردن نظر قضايي پس از ختم رسيدگي در صورتي كه در اقليت باشد؛ تنظيم گزارش در مهلت قانوني
ده روزه؛ در صورت ارجاع پرونده توسط رئيس شعبه؛ انشاء و نگارش رأي صرفاً در غياب تمامي مقامات ارشد
است كه وفق نص ماده 296همان قانون اين امر ممكن نيست.
با عنايت به مراتب و توضيحات پيشگفته ،خواهشمند است به پرسشهاي زير