نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۳۷۹ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۲۹

در صورت تخلف كفيل يا وثيقه گذار و در نتيجه صدور دستور ضبط وثيقه و اخذ وجهالكفاله از سوي دادستان
در اجراي ماده 230قانون آيين دادرسي كيفري مصوب ،1392مختومه شدن بعدي پرونده كيفري موجب لغو
دستور يادشده نميشود .با وجود اين ،فلسفه وضع ماده 236قانون آيين دادرسي كيفري مصوب ،1392ترغيب
كفيل يا وثيقهگذار به معرفي متهم يا محكومعليه پيش از اتمام عمليات اجرايي مربوط به اخذ وجهالكفاله يا ضبط
وثيقه با برخورداري از امتيازي است كه در اين ماده پيشبيني شده است و با فرض صدور قرار موقوفي اجراي
حكم ،قرار منع يا موقوفي تعقيب يا حكم برائت قطعي مطابق ماده 251اين قانون ،پرونده مختومه شده و نيازي
به معرفي متهم يا محكومعليه نيست؛ همچنين مقصود اصلي مقنن كه مختومه شدن پرونده است ،حاصل شده
است؛ بر اين اساس ،محروميت كفيل يا وثيقه گذار از ارفاق قانوني مذكور در ماده 236قانون يادشده ،برخلاف
فلسفه وضع اين ماده و مغاير هدف قانونگذار است.