نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۴۱۵ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۳۱

اولاً ،مقصود از عفو در تبصره ٣ماده ٢٥قانون مجازات اسلامي مصوب ،١٣٩٢عفو خصوصي موضوع ماده ٩٦اين
قانون است كه به پيشنهاد رئيس محترم قوه قضاييه و موافقت مقام معظم رهبري اعطاء ميشود و موجب زوال آثار
مجازات نيست؛ مگر آنكه تصريح شده باشد؛ اما عفو موضوع ماده ٩٨قانون مجازات اسلامي ،عفو عمومي است كه
مطابق ماده ٩٧همين قانون از سوي قانونگذار اعطاء ميشود و از آنجا كه به تصويب قوه مقننه ميرسد ،موجب زوال
آثار جرم و محكوميت است.
ثانياً ،با توجه به آنچه در بند فوق آورده شد و با لحاظ قسمت اخير بند »ث« ماده ١٣٤قانون مجازات اسلامي )اصلاحي
( ١٣٩٩و تبصره ٣ماده ٢٥همين قانون ،عفو خصوصي در حكم اجراي مجازات است و اثر تبعي محكوميت پس از
سپري شدن مدتهاي مقرر در ماده ٢٥قانون يادشده از زمان عفو رفع ميشود و به موجب ماده ١٣٧همين قانون،
چنانچه شخص از زمان عفو تا حصول اعاده حيثيت مرتكب جرم عمدي تعزيري درجه يك تا شش شود ،مشمول
مقررات تكرار جرم تعزيري خواهد بود.