نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۴۴۹ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۱۰

استعلام به عمل آمده داراي ابهام ميباشد:
-١گاهي احراق اموال غير منقول و منقول با رفتار واحد صورت گرفته كه مشمول مقررات ماده ١٣١قانون مجازات
اسلامي ) ١٣٩٢تعدد معنوي( است و مجازات جرم اشد داده ميشود.
-٢حالت دوم اينكه مرتكب با دو رفتار جداگانه ،مرتكب احراق عمدي اموال غير منقول و احراق عمدي اموال
منقول شده است كه در اين فرض ،دادگاه به لحاظ تعدد مادي غير مختلف )مشابه( موضوع بند»الف« ماده ١٣٤
همان قانون اصلاحي ١٣٩٩و اعمال بند »ب« همان ماده ،فقط يك مجازات )بيش از ميانگين حداقل و حداكثر
مجازات قانوني( تعيين ميكند ،هر چند براي جرايم متعدد غير مختلف )يكي قابل گذشت و ديگري غير قابل گذشت(
يك مجازات تعيين شده است؛ ولي اگر شاكي نسبت به جرم قابل گذشت )احراق عمومي اموال منقول( اعلام گذشت
نمايد ،اجراي مجازات جرم قابل گذشت بايد موقوف شود؛ ولي چون مجازات مورد حكم به اعتبار ارتكاب جرايم
متعدد صورت گرفته و براي هر دو جرم ،مجازات واحد تعيين شده است ،با اعلام گذشت شاكي نسبت به احراق
عمدي اموال منقول كه مجازات آن در تعيين مجازات حبس به بيش از حداقل آن مؤثر بوده است ،لازمه موقوفالاجرا

شدن مجازات جرم قابل گذشت ،اين است كه دادگاه صادركننده حكم قطعي مجازات قطعي مورد حكم را با لحاظ
جرم واحد )احراق عمدي اموال غير منقول( اصلاح كند.