نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۵۴۳ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۲۲

در پرونده اي شخصي به اتهام ارتشاء به حبس ،شلاق ،جزاي نقدي ،انفصال موقت از خدمت و ضبط مبلغي به
نفع دولت و همچنين بابت بزه گزارش خلاف واقع به شش ماه حبس محكوم شده است.
به سبب عدم دسترسي به متهم ،مجازات اشد وي مشمول مرو ر زمان شده است .با توجه به صراحت بند »ث«
ماده ) 134اصلاحي ( 1399قانون مجازات اسلامي مصوب 1392با اصلاحات و الحاقات بعدي ،مجازات دوم
يعني شش ماه حبس لازم الاجرا است؛ چنانچه محكوم دستگير و به زندان معرفي شود ،با توجه به شمول مرور
زمان نسبت به مجازات اول ،آيا مجازات دوم قابل اجراست و يا آن آنكه اين مجازات نيز مشمول مرور زمان
شده است؟ توضيح آنكه ،برخي معتقدند مجازات دوم به جهت وجود مانع كه همان مجازات اول است ،قابليت
اجرا ندارد و با رفع مانع )مرور زمان مجازات اول( حكم قابل اجرا شده است؛ برخي ديگر نيز هر دو مجازات
را مشمول مرور زمان ميدانند.