نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۵۷۶ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۱۷

اولاً ،وفق بند ٨١ماده يك آييننامه راهنمايي و رانندگي مصوب ١٣٨٤/٣/١٨هيأت وزيران با اصلاحات و الحاقات
بعدي ،گواهينامه رانندگي )پروانه رانندگي( ،اجازهنامهاي براي رانندگي وسايل نقليه است كه از طرف راهنمايي و
رانندگي به نام افراد صادر ميشود .همچنين در مواد ٢٦و ٢٧اين آييننامه ،موارد الزامي اخذ گواهينامه مناسب
رانندگي با هر نوع وسيله نقليه و اقسام آن مشخص شده است .در جدول پيوست شماره يك و توضيحات آن زير ماده
٢٧آيين نامه يادشده ،انواع گواهينامه رانندگي و شرايط شركت در آزمون و صدور گواهينامه متناسب با وسيله نقليه
مشخص شده است .در بند »الف« ماده ٢٧و جدول پيوست آن )طبقهبندي انواع گواهينامه( ،پايينترين طبقه )درجه(
گواهينامه در پايه »الف« ١-به موتور گازي )دوچرخه موتوردار( و در طبقات بعدي اين جدول به موتورسيكلت با
ظرفيت حجم موتور متفاوت و انواع خودرو و ديگر وسايل نقليه اختصاص يافته است و در جدول يادشده ،ذكري از
صدور گواهينامه براي اسكوتر برقي به ميان نيامده است.
ثانياً ،اصولاً صدور گواهينامه رانندگي براي وسايل نقليه مستلزم شمارهگذاري آن و صدور مجوز به حركت در آوردن
آن در معابر عمومي است كه اين امر در خصوص اسكوتر برقي در حال حاضر منتفي است.