نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۶۱۴ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۲۴

موضوع رأي وحدت رويه شماره ٨٠٤مورخ ١٣٩٩/١٠/٢هيأت عمومي ديوان عالي كشور ،جراحات ايجاد شده
در معالجات پزشكي است كه پزشك براي درمان ضروري دانسته است و وفق اين رأي وحدت رويه ،قابل استناد
به رفتار مرتكب نبوده و از اينرو ،هيچ يك از پزشك و مرتكب ضامن پرداخت ارش نيستند؛ اما در فرض استعلام،
جنايتي وارد شده است كه در صورت عدم درمان ،موجب آسيبي شديد مانند فلج كلي ميشده است و پزشك در
مقام درمان و براي پيشگيري از آسيب شديدتر ،با پيچ و مهره اقداماتي انجام داده است )پايدارسازي(؛ بنابراين
محدوديت حركتي ايجاده شده همچنان نقصي است كه ناشي از جنايت اوليه بوده و قابل استناد به رفتار مرتكب
)جاني( است و بر اين اساس ،از شمول رأي وحدت رويه يادشده خارج است.