نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۷۳۵ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۰۸

نظر اكثريت
نظر به اينكه مطابق ماده ٩٨قانون مديريت خدمات كشوري مصوب ١٣٨٦با اصلاحات بعدي ،خروج از تابعيت يا
قبول تابعيت كشور بيگانه به جهت فقدان شرايط و صلاحيت اشتغال به خدمات دولتي موجب انفصال فرد شاغل از
خدمت بوده و اين موضوع در زمره اقدامات تنبيهي و تخلفات اداري محسوب نميشود تا نياز به طرح در هيأتهاي
رسيدگي به تخلفات اداري دستگاه متبوع داشته باشد؛ پس از گواهي وزارت امور خارجه مبني بر خروج فرد شاغل
از تابعيت يا قبول تابعيت كشور بيگانه ،وي با صدور حكم اداري منفصل ميشود.
همچنين مقررات ماده ٩٧قانون يادشده ،منصرف از حكم مقرر در ماده ٩٨اين قانون ميباشد .پذيرش تابعيت و
ترك تابعيت موجب از دست دادن شرايط استخدام شده و عملاً موجب قطع رابطه استخدامي فرد ميشود و حكم
انفصال ،مبين قطع اين رابطه به سبب فقدان شرايط استخدام است.
نظر اقليت

با توجه به اطلاق ماده ٩٧قانون مديريت خدمات كشوري مصوب ١٣٨٦با اصلاحات بعدي از آنجا كه در ماده ٩٨
اين قانون ،انفصال از خدمات دولتي به منزله مجازات اداري است ،صدور حكم به انفصال از خدمت دولتي موضوع
ماده اخيرالذكر به جهت خروج كارمند از تابعيت ايران يا قبول تابعيت كشور بيگانه ،در صلاحيت هيأت رسيدگي به
تخلفات اداري ذيربط است.