نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۱۸۰ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۱۱

اولاً ،با عنايت به تبصره يك ماده يك قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر والحاق موادي به آن مصوب ١٣٧٦
با اصلاحات و الحاقات بعدي و ماده يك قانون مربوط به مواد روانگردان »پسيكوتروپ« مصوب ١٣٥٤منظور
از »مواد مخدر« و »روانگردانهاي صنعتي غير دارويي« همان مواردي است كه در تصويبنامه راجع به فهرست
مواد مخدر مصوب ١٣٣٨به عنوان »مواد مخدر« شناخته شده است يا در جدول فهرستهاي چهارگانه )اقلام به
روز شده مواد روانگردان( ضمايم قانون مربوط به مواد روانگردان مصوب ١٣٨٤/٩/١٣هيأت وزيران )موضوع
تصويبنامه شماره /٥٠٠٩٥ت ٣٤١٣٩هـ مورخ (١٣٨٤/٩/٢٢آمده است.
ثانياً ،صرف مرسوم بودن يك ماده )از جمله ماده مذكور در فرض سؤال( بين مرتكبان جرايم مواد مخدر و
روانگردان مبناي تشخيص مواد مخدر يا روانگردان بودن آن نيست؛ بلكه پس از اخذ نظر آزمايشگاه ،چنانچه
نتيجه آزمايش با فهرست تبصره يك ماده يك قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادي به آن

مصوب ١٣٧٦با اصلاحات و الحاقات بعدي يا با فهرست چهارگانه )اقلام به روز شده مواد روانگردان( ضمائم
قانون مربوط به مواد روانگردان مصوب ١٣٨٤/٩/١٣منطبق باشد ،حسب مورد ،وفق قوانين پيشگفته رفتار
ميشود.