نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۳۷ مورخ ۱۴۰۵/۰۳/۲۳

اولاً ،از مواد ١٧٦ ،١٧٥ ،١٧٤ ،١٧١ ،١٦٩ ،١١٩و ٢٠٤قانون آيين دادرسي كيفري مصوب ،١٣٩٢چنين مستفاد
است كه احضار شاكي ،شهود ،مطلعين و متهم به نشاني محل اقامت آنها ،حتي اگر خارج از حوزه قضايي مرجع
رسيدگيكننده باشد ،نياز به اعطاي نيابت قضايي ندارد؛ زيرا صرف ابلاغ ،مستلزم انجام اقدامات قضايي در
حوزهاي كه امر ابلاغ در آن صورت ميپذيرد ،نميباشد؛ بنابراين ،متهم پس از احضار توسط مقام قضايي در
صورت نبود جهات عذر موجه موضوع ماده ١٧٨قانون يادشده ،مكلف به حضور در مرجع قضايي حتي در غير
محل اقامت خود ميباشد.
ثانياً ،در صورت ابلاغ قبلي احضاريه به متهم ،اعطاي نيابت قضايي براي جلب متهمي كه بدون عذر موجه حاضر
نشده است ،بلامانع مي باشد و با وجود سابقه ابلاغ احضاريه ،احضار مجدد متهم به وسيله مرجع مجري نيابت،
ضرورتي ندارد.