نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۵/۶۵۵ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۰۶

نخست .طرفين ميتوانند با توجه به اصل آزادي قراردادها ،شروط مد نظر خود را در عقد پيشبيني كنند؛ اين شروط تا
زماني كه مشمول يكي از موارد مندرج در مواد ٢٣٢و ٢٣٣قانون مدني نباشد ،صحيح و لازمالوفا است.
دوم .صرف شرط ترتب آثار عقدي معين بر قرارداد مورد توافق طرفين؛ آنگونه كه در استعلام آمده است ،آن را از شروط
باطل و مبطل موضوع مواد ٢٣٢و ٢٣٣قانون مدني قرار نميدهد؛ همچنين چنين شرطي ماهيت عقد مشروط را نيز تغيير
نميدهد؛ بلكه صرفاً تعهداتي به تعهدات عقد اصلي )مشروط( ميافزايد و يا تعهداتي از آن كم ميكند و يا آنكه در نتيجه
آن ،امري همراه با آثار عقد اصلي محقق ميشود و مانند آن ،همچنان كه ماده ٧٥٨قانون مدني بر اين امر دلالت دارد كه
مشابهت نتايج حاصل از عقد صلح با عقدي ديگر ،ماهيت آن را تغيير نميدهد.
بنا به مراتب ،در فرض سؤال )انعقاد عقد صلح و شرط صرف عوايد اموال موضوع صلح در امور عامالمنفعه و خيريه و
تحويل اموال به متصالح پس از فوت مصالح( ،نيز با توجه به ماده ٧٥٨قانون مدني شرط مذكور ماهيت عقد صلح را
تغيير نميدهد.